همه ساله مراسم دهه ی فجر ، با شکوه بسیاری برگزار می شد. قبل از ماه بهمن، مسئولان ستاد برگزاری مراسم، تشکیل جلسه می دادند و خط مشی و اهداف برنامه ی آن سال را مشخص می کردند. آن گاه برنامه های هنری و سرگرم کننده ، بر اساس این اهداف ، تهیه و اجرا می شد . سخنرانی هایی نیز در جهت تأمین هدفهای ستاد صورت می گرفت .در پایان مراسم از سوی ستاد هنری اردوگاه ، ارزیابی لازم به عمل می آمد.
برنامه ها از تنوع چشمگیری برخوردار بودند . اجرای سرود و نمایش ، مسابقات ورزشی ، مسابقات پرشور قرائت قرآن و حفظ نهج البلاغه ، از جمله برنامه های ما در موصل چهار بود .
در مسابقات قرائت قرآن و حفظ نهج البلاغه ، چند نفر به عنوان داور برگزیده می شدند . چند بازیگر نیز بر اساس آیه ای از قرآن کریم یا خطبه ای از نهج البلاغه ، نمایشی اجرا می کردند . شرکت کننده ی در مسابقه باید آیه و یا خطبه ی مورد نمایش را شناسایی و باز گو می کرد .
قبل از شروع مسابقات تجوید کلام الله مجید ، قرائت قرآن به زبان های مختلف دنیا صورت می گرفت . به طور نمونه ، برادری چند آیه قرآن را با صوتی دلنشین می خواند. آنگاه برادری دیگر آن را به زبان انگلیسی ترجمه می کرد ، سپس ترجمه ی فرانسوی این آیات را از برادری می شنیدیم که به زبان فرانسوی تسلط داشت و بعد دو برادر دیگر ، همان بخش را به زبان های آلمانی و ایتالیایی ترجمه می کردند .
قرائت گروهی قرآن نیز موجب صفای مجلس بود . گروه قاریان از پنج یا شش نفر تشکیل می شد . آنها آیاتی از کلام الله مجید را با صوتی هماهنگ و شورانگیز اجرا می کردند ." محمد شهسواری"، "منصور شهسواری" ، "ماشاء الله رهگذر" و "هادی صداقت" از جمله قاریان خوش الحان اردوگاه بودند .
مسابقات قرائت قرآن در محیطی معنوی بر گزار می شد . برادران قاری، جامه ای سپید به تن می کردند . مقابل آنان ، پارچه ای سبز رنگ روی زمین قرار داده می شد. صوت دلنشین قرآن با تشویق برادران حاضر در هم می آمیخت و فضای اتاق را پر می کرد .
برگزاری مسابقات اطلاعات عمومی نیز بخشی از مراسم جشن را تشکیل می داد. داوران مسابقه ، سؤالاتی را که قبلا در زمینه های مذهبی ، تاریخی ، اجتماعی ، هنری و علمی تهیه شده بود ، برای شرکت کنندگان مطرح می کردند .
شرکت کننده ای که بالاترین امتیاز را کسب می کرد ، با دریافت جایزه ای تشویق می شد .
انجام مسابقات ورزشی ،از دیگر فعالیتهای ما بود .این مسابقات بیشتر در دو رشته ی کشتی و ورزشهای رزمی برگزار می شد که مسابقات کشتی ، طرفداران بیشتری داشت .
در آشپزخانه ی اردوگاه ، برای توزین مواد غذایی ، باسکول کوچکی نصب کرده بودند . کشتی گیران اردوگاه برای تعیین وزن خود ، از آن استفاده می کردند . هر کشتی گیر ،در وزن خود کشتی می گرفت . از پتوهای موجود نیز به عنوان تشک استفاده می شد؛ چند پتو را روی هم قرار می دادیم و آنها را به هم می دوختیم ، بعد روی تشک آماده شده را با پتوی دیگری می پوشاندیم .
رنگ لباس ورزشکاران ، با نوارهای رنگی کناره های پتو مشخص می شد . به بازوی کشتی گیر آبی پوش ، نوار آبی رنگ، و به دور بازوی حریف قرمز پوش او ، نواری قرمز می بستیم . وقت قانونی مسابقه را هیأت داوران محاسبه می کردند . امتیازات بر اساس فنون اجرا شده تقسیم می شد و به برندگان مسابقات ، جایزه تعلق می گرفت . در آغاز ، فقط برای سلامت آنان صلوات می فرستادیم . بعد که امکان و توان ما بیشتر شد ، جوایز مادی هم تدارک دیدیم . بیشتر جوایز را البسه ی بافتنی تشکیل می دادند . برادران با کندن قطعاتی از سیم خاردار اردوگاه ، میل بافتنی درست کرده بودند و با آن لباس می بافتند . نخ بافتنی از حوله های بی مصرف و جوراب و مانند اینها تأمین می شد . آنها را با صبر و دقت و حوصله باز می کردند و از نخ بدست آمده ، عرقچین و کلاه و گیوه می بافتند . این بافتنی ها در عین سادگی ، جوایز ارزنده ای محسوب می شدند . پارچه های گلدوزی و طراحی شده نیز جزء جوایز بودند . برادران هنرمند ، تصاویر زیبایی را طراحی و یا گلدوزی کرده ، به برنده ی مسابقه هدیه می دادند . یکی از گلدوزی ها ، پرنده ای خونین را درون قفسی نشان می داد که قصد پرواز داشت .
برای جایزه ، با استفاده از کاغذ نیز اشکال هندسی جالبی ساخته می شد . مثلاً در یکی از آن اشکال ، در مسجدی به رویت باز می شد ؛ مسجدی که بر در و دیوار آن ، آیات و احادیثی به چشم می خورد . این مسجد ، با آن در و دیوار و محراب ، مساجد شهرت را به خاطرت می آورد .
موصل 4
